AV HAYVANLARI etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
AV HAYVANLARI etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2 Kasım 2008 Pazar

YABAN TAVŞANI (Lepus europaeus L. )



YABAN TAVŞANI (Lepus europaeus L. )

Yaban tavşanı evcillere göre çok daha saglıklı ve dayanıklıdır, evciller hazır beslenip bütün gün kafeste dururken, yaban tavşanı tam bir atlet ve bir maraton koşucusu gibidir, çünkü doğa ona bu kabiliyeti (koşuculuğu) vermiş.  Tavşan yumuşak postunun altında kaslarla örgülüdür .Yetişkin tavşanın uzunluğu 70-75 cm., ağırlığı da 6 kg. kadar ulaşır.Bu hayvanın en belirgin uzvu kulaklarıdır 10-14 cm. kadar ulaşırlar ve gayet haraketlidirler. 

Kulaklar dıştan ince bir tüy, içten ise daha ince bir tüy örtüsü ile kaplıdır, taa ki sade deri kalana kadar . Kulak rengi tavşanın rengiyle aynidir, kış günleri biraz daha gri olur. Kafatası biraz uzun ve yanlardan hafif dar, gözler biraz büyük , biraz çıkık, kadın blüzunun düğmeleri gibi, ve biraz yanda bulunurlar.Göz rengi kahvarengi sarı, turuncumsu .Bazı araştırmacılara göre tavşanın gözleri, yan tarafını çok iyi görebilir, hareketli nesneleri de iyi görebilir, hatta hava kararırken de iyi görür ama tam direkt, önünü pek iyi göremez.  İşitme duyusu mükemmeldir .Tavşanda, sanki bunun bilincinde, sık, sık, durur ve seslenir.Böyle zamanlarda kafasını kaldırır, kulakları diker ve donup kalır. Çok endişeliyse arka ayak üzerine kalkar ve yüksekten dinler, kafasını çevirir 

Tavşanın mükemmel kulakları sadece ses algılamak için değil, ayni zamanda Afrika filinin kulaklarının görevini de yaparlar.Kulaklar kılcal damarlarla donatılmıştır ve çok şıcak havalarda onları hafif dik tutar.Böylelikle kulaklar, araba radyatörünün gördüğü görevi görürler.Çok hızlı koşarken de kulaklar ayni görevi görürler, tavşanı, hararet yapmaktan korurlar.Ön ayakalrı arkalara göre, kısa ve patilerinde 5 (parmak) vardır, arka ayaklarında ise 4 (parmak) vardır, ön ayak izleri arkalardan 3-4 kat daha küçüktür . Koşma esnasında tavşanın güçlü arka ayakları ön ayakların önüne geçip büyük bir güçle onun ileri zıplatabiliyor.Tavşan mükemel bir hızla koşabilir, bu hız saatte 60-70 km. kadar çıkabilir. Genelde sırt rengi grı ve ya kahverengi sarıdır.



Tüy altta gridir ve ucuna dogru sararır gibi.En alttaki tüy gridir.Karın altı beyaz ve ya kirşi beyazdır.  Yaz günlerinde rengi daha çok kurumuş otlara benzeyip daha sarıya bakar, kış günlerinde ise daha gridir.Tavşanlar senede iki kez tüy değiştirir, ilkbaharda ve sonbaharda. Kuyruğu çok kısadır -10cm. altında, puftur, üstten siyah, alttan beyazdır.  Yaban tavşanı poligamdır .Çiftleşme zamanında büyük gruplarda toplanırlar ve erkekler, aralarında acımasız savaşlar verirler dişiler için .Arka ayak üzerine kalkıp biri birine patilerinle ve tırnaklarıyla vurarlar, bu çekişmelerde ağır yaralı ve ya ölü olmaz. Tavşanlar , çftleşmeden, 45-48 gün sonra doğururlar , yavrular doğar doğmaz, koşabilir, işitirler, buna karşın, evcil tavşanlar doğar doğmaz duymaz görmez, koşamaz.  Yaban tavşanı senede dört kereye kadar yavrulayabilir, bir seferde 2-3 ve ya 3-5 bazen daha da fazla yavrularlar.Yumuşak kış aylarında, çiftleşme maratonu ocak ortasında dahi başlayabilir. 

Yavrular çok dikkatlidirler.Gün boyu, içgüdüsel olarak yatarlar ve kıpırdamazlar, böylelikle yırtıcı hayvanlar onları daha zor bulabilirler.

Çabuk büyürler ve 6- aydan sonra çiftleşmeye hazırdırlar. Böylelikle bu hayvan hayatta kalabiliyor, çok düşmanı olmasına rağmen. Yaban tavşanı bu gün bütün Avrupa kıtasında bulunur, kuzeyde taa kutuplara kadar bulunur. Güneyde, Kuzey Afrikaya kadar bulunurlar.Asya Kıtasında Kazakistana kadar bulunurlar.  Tavşan akşamları aktiftir,sabaha karşı yatar ve bütün gün dinlenir.Bu gizlenmeler tavşanlar için olağandır ve onların yaşama şansını büyük ölçüde artırır.Yatağı birkaç santimetre derin olmasına rağmen, tavşan orada çok iyi gizlenir.Kedi gibi kendini bu çukura bırakır, bu (akıllının) kulakları sırtına dogru yaslıdır ve sadece tehlike anında onları diker.Bu pozisyonda ayakları altına topludur ve onu bu şekildeyken, kopoy bile kokusunu zor alır. Sırtı gri sarı ve yapraklarla güzel birleştiği için, yırtıcı kuşlardan da korunabiliyorlar Tavşan yalnız yaşar ve bölgeyi çok iyi tanır,bu bölgede birkaç tane yatak yapar ve tehlike anında ondan, onda değişir  Yağmurlu havalarda tavşanlar ormana ve ya çalılıklar arasına saklanırlar, orada kuruluğa yatarlar ve yağmurun dinmesini beklerler, ondan sonra eski yerlerine dönerler. Yaban tavşanı vejetaryandır .Onun yiyecek mönüsünde otlar, yonca ve yeni bitmiş buğday vardır.Yulafa , yere düşmüş meyvelere baylırlar.Akşamları tavşan yemek bulmak için, belirlenmiş patikaları kullanır , sabah geri dönüşte ayni yolu kullanır ama yatmadan önce birkaç var gel yapar ki, onu izleyenler olursa onu bulamasın. Yeterince taze ot bulamazsa tavşan yaprak, taze filiz ve çalılıklardan da otlayabilir.Kış aylarında ağaç kabuklarını da kemirirler, hayatta kalabilmek için. 

Tavşanın her yerde bulunduğu için onun yatacağı yeri kestirmek zor, yine de tarlada yatacağı yerler, otlu, rüzgar almayan, küçük çalılıklar, ekili bağ araları, gibi yerlerde onu bulabiliriz.  Yaban tavşanı yaban besin tablosunda neyazık ki en altta yer alıyor.Havadan onun düşmanları baykuşlar, atmacalar, doğanlar ve şahinler.Karadan ,kurtlar genelde kış aylarında karın çok olduğunda onları rahatlıkla yakalayabilirler, tilkiler, çakallar, yaban kedileri ve porsuklar. Bir yaban tavşan yavrusu eğer sağ kalır ve onu bir yırtıcı hayvan parçalamaz, bir avcı vurmaz,bir biçerdöver onu yutmaz ise bu tavşan 10 yaşına kadar yaşayabilir ama bu olasılık binde birdir .

22 Ekim 2008 Çarşamba

avcılık belgesi



Avcılık belgesi Avcılık belgesi alacak olanlar eğitime ve yeterlik sınavına tâbi tutulur.

Türkiye'de ikamet eden yabancı uyruklulara avlanabilmeleri için yabancı avcılık belgesi verilmesinde mütekabiliyet esası aranır. Avcı turistlere ise geçici avcılık belgesi verilir. Eğitim yeterlik sınavı ve avcılık belgelerinin verilişine dair esas ve usuller Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. Avcılık belgelerine ait iş ve işlemler Bakanlıkça yürütülür ve bu belgeler olmadan avlanılamaz. Avlanma izni

MADDE 14. - Avcılık belgesi sahibi avcılar avlanmak istedikleri av yılına ait avlanma izin ücretini Döner Sermaye İşletmesine yatırmak suretiyle avlanma izni almak zorundadırlar. Avlanma izin ücreti Bakanlıkça hayvan gruplarına avlanmanın il bölge veya ülke genelinde yapılmasına göre farklı olarak tespit edilebilir. Avlanma izni bir av yılı içindir. Avlaklarda avcılık belgesi ve avlanma izni olmadan avlanılamaz. Özel avlaklarda üretilip salınan türlerin avlanması için gerekli izin avlak sahibi veya işletenlerce ücreti karşılığı verilir.

Bu ücretin %10'u Döner Sermaye İşletmesine yatırılır aksi takdirde özel avlak kuruluş izni iptal edilir. Avlanma izin ücretlerinin tahsili ve Döner Sermaye İşletmesine yatırılması ile ilgili esaslar Bakanlıkça tespit edilir.


Avcılık ve avlanma belgesi 2020

https://www.turkiye.gov.tr/orman-ve-su-isleri-avcilik-belgesi-basvurusu adresinden başvurunuzu yapabilirsiniz.

21 Ekim 2008 Salı

Karaca (Capreolus capreolus)

Karaca (Capreolus capreolus)



Alt tabakası zengin yapraklı koru ormanlarını,ibreli yapraklı karışık ormanları ve baltalıkları sever, tarım alanlarının ormanla iç içe olduğu yerleri, bol miktarda çayırlık ve ağaçlıkların bulunduğu yapraklı korulukları ve korulu baltalıkları tercih eder.

Gece ve gündüz yayılır,genellikle akşam ve sabah saatlerinde,bazen öğleden sonraları ve aydınlık gece yarısından sonra otlar, atlayarak ve sıçrayarak hareket eder,sadece otlarken yürür,yerine bağlı bir hayvandır, çevresinden ayrılmaz, sonbahardan ilkbahara kadar yaşlı bir dişinin güttüğü irili ufaklı guruplar, kışın ise gurupların birleşmesiyle küçük sürüleri teşkil ederler, yaşlı erkekler ilkbaharda genellikle tek gezerler, haziranda çiftleşirler, gebelik süresi 11 aydır, genellikle ikiz doğururlar, yavrular doğduklarında ve ilk altı haftada iri beyaz beneklidirler, taze sürgün, tomurcuk, yaprak ve ot yiyerek beslenirler, üzümsü meyveler, kestane, meşe palamudu, yabani armut, erik gibi meyveler, yosunlar, mantarlar diğer gıdalarını teşkil eder, 15 yıla kadar yaşarlar.

Yurdumuzdaki geniş yayılış alanına rağmen sayıca çok azalmıştır.


Karaca (Capreolus capreolus) Avrupa, Anadolu ve Hazar Denizi'nin kıyılarında bulunan bir geyik türüdür. Ural Dağları'ndan doğuda Çin'e ve Sibirya'ya kadar dağılmış bulunan ayrı bir tür ise Sibirya karacası (Capreolus pygargus) olarak bilinir.

İki tür karaca Kafkas Dağları'nda bir araya gelir. Karaca bu dağların güney eteklerinde yer alırken, Sibirya karacası da kuzey eteklerinde bulunur. Karaca, kuzey İskandinavya ile İzlanda, İrlanda ve Akdeniz adaları dışında Avrupa'nın birçok bölgesinde görülür. Akdeniz bölgesinde yalnızca dağlık alanlarda bulunur, düzlüklerde ya ender görülür ya da hiç görülmez. Türkiye'de sıcak bölgelerde seyrek ağaçlı yerlerde görülür. Genellikle otsu bitki ve yapraklarla beslenirler.