Çil (Perdix Perdix)

Çil (Perdix Perdix)

(Galliformes) sınıfından (Phasianidae) ailesinden ve Keklikgiller (Perdicinae) alt ailesinden ova kuşu. Yıl boyunca iyi kamufle olabiliyor.
Yuvarlıkımsı bir vücudu ve kısa kuyruğu olan bu kuşun boyu 30cm. Uçmaktansa yerde yürümeyi tercih ediyor. Kamburumsu bir şekilde yürüyor ve korktuğu zamnan da başı yukarıda dik olarak yürüyerek uzaklaşıyor sadece çok sıkıştırıldığı zaman uçuyor.
Bütün Keklikler gibi sabah erken ve öğleden sonra geç saatlerde, hava kararmaya yaklaşırken bulabildikleri herşeyle (meyve,kurt,tohum) beslenirler.
Erkek Çil kafasındaki belirgin sarı-kırmızı renklerin yanısıra göğsündeki büyük siyah noktadan da ayırtedilebilir. Dişi Çil gri renk olup üzerinde kahverengi ve sarı çizgilerden ayırtedilebilir.
Üreme mevsimleri Ocak-Şubat ayıda başlar. Çil 10-20 arası yumurtlar. Ötüşü geçici bir "kerrek"ten ibarettir. Kuş tedirgin olduğunda bu ses tekrar eder.

ÜVEYİK

ÜVEYİK

Kolyeli kumrudan biraz küçüktür. Erginlerin başı mavi gri, yanaklar açık erguvani, kursak ve göğüs koyu şarabi, karın ve kuyruk altı tüyleri beyazdır. Bunun yanlarında enine üç siyah, kenarı beyaz şerit bulunur. Sırtı ve kanat uçları beyazdır. Kuyruk altı gri siyah, ucu beyazdır. Gaga koyu gri, bacaklar kirli kırmızıdır. Boyu 28 sm.dir. Sert ve hızlı uçar.
Yurdumuza ilkbaharda gelir. Ağaçlık geniş tarım alanlarında, orman kenarlarında, bağ ve bahçelerde yaşar. Ağaç dallarında ve sık çalılar arasında yuva yapar. 2 yumurta yumurtlar. 2 hafta kuluçkada yatar. ılıman bölgelerde yılda 2 kez kuluçka çıkarır. Her türlü tane, tohum, tomurcuk, üzümsü meyveler ve mantarları yiyerek beslenir. Yurdumuzun her tarafında rastlanır.

TAHTALI

TAHTALI

Güvercinlerin en irisidir. Boynunun iki yanındaki beyaz lekelerden ve kanatlarındaki beyaz banttan tanınır. Boyun kısmı parıltılı yeşil, göğüs koyu erguvani ve kanat uçları siyahtır Kuyruk diğer güvercinlere göre uzuncadır Gaga sarı, bacakları kırmızıdır. Boyu 40 cm.dir. Sert kanat vuruşlarıyla uçar.
Yapraklı ve ibreli ormanlarda, dağlık alanlarda yaşar. Ağaçsız yerlerde, bozkırlarda rastlanmaz. Ağaç kovuklarında yuvalanır. 2 yumurta yumurtlar. Kuluçka süresi 15-18 gündür. Yılda 2 kere kuluçkaya yatar. Yavrular 4 haftada uçarlar. Her türlü tohum ve taneler, orman ağaçlarının tohumları, özellikle kayın fıstığı ve meşe palamudu, tomurcuklar, yumrular, körpe sürgünler ve otlar ile, çeşitli böceklerle beslenir. Kısmen göçmendir. Bol tohum yıllarında kayın ve meşe ormanlarında büyük sürüler halinde görülür. Marmara ve Ege bölgelerinde zeytinliklere büyük sürüler halinde gelerek zararlı olurlar. Yurdumuzun ormanlık ve ağaçlık bütün bölgelerinde rastlanır. Yurdumuz dışında Avrupa, Güneybatı Asya, Türkistan, Afganistan, Batı Himalayalar ile Kuzeybatı Afrika'da bulunur.

Kaynak:

Avcının Temel Eğitim Kitabı

SÜLÜN

SÜLÜN

Keklik ve turaçtan oldukça büyüktür.Erkekleri çok renkli, uzun kuyruklu, süslü bir kuştur. Erkeklerde baş, boyun koyu yeşil, madeni lacivert pırıltılıdır. Gözlerinin etrafı çıplak ve koyu kırmızıdır. Kulak arkasındaki tüyler başın arkasında kulak gibi uzamıştır. Boynun altı, ense dibi ve göğüs tüyler koyu kırmızı-kahverengi, mor-erguvani parıltılı, üzerleri enine siyah lekelidir. Karın koyu kahverengi, sırt, omuz ve kanat önü tüyleri kırmızı, uçları siyah ve beyaz bantlıdır. Kanat uçma tüyleri kahverengi, üzerleri pas sarısı bantlıdır. Kuyruk tüyleri uzun, dipte açık gri-kahverengi uca doğru kızıl kahverengi ve enine geniş siyah bantlıdır. Dişilerin rengi açık gri kahverengi, boyun ve göğüs açık erguvani parıltılı ve enine koyu lekelidir. Karın açık, enine lekeli, kuyruk uzun açık gri kahverengi, üzeri siyah, koyu kahverengi bantlıdır. Her ikisinde gaga ve ayaklar boynuz rengi, erkeklerin ayağında mahmuz bulunur. Büyük bir gürültüyle dikine havalanır, bir müddet sonra ara sıra kanat vurarak ve süzülerek düz bir doğrultuda uçar. Genellikle sessizdirler. Erkekler horozu andırır.Boy erkeklerde 75-85 cm., dişilerde 53-63 cm.dir
Denizden 400 m. yüksekliğe kadar olan mıntıkalarda orman kenarında, sulak, ağaçlık yerlerde, ekili alanların çevrelerindeki çalılıklarda yaşarlar. Yuvasını yerde yapar, zeytuni benekli 12-16 yumurtlar. Kuluçka süresi 24 gündür. Yavrular 2 haftada analarıyla ağaçlara tüneyecek kadar uçabilirler. 3 haftada iyice uçarlar. Geceleri ağaçlarda tünerler. Meyveler, taneler, bitki yumruları, ot tohumları ve böceklerle beslenirler. Yurdumuzda doğal olarak Samsun, Sinop, Zonguldak, Sakarya, Kocaeli, illerinde, İstanbul'un Şile, Terkoz, Beykoz, Sarıyer, Çatalca, Kırklareli'nin Vize, Saray, Tekirdağ'ın Çorlu Çerkezköy, Bursa'nın Karacabey ve M. Kemalpaşa ilçelerinde bulunur

Kaynak:

Avcının Temel Eğitim Kitabı

yeşilbaş ördek

YEŞİLBAŞ

Vücut uzunluğu 51-62cm.'dir. Erkek ve dişi farklıdır. Erkek; isminden de anlaşılacağı gibi parlak yeşil bir başa, sarı-iri bir gagaya, koşu kahverengimsi bir göğüse ve gri renkte gövde yanlarına, sırt ve omuz tüylerine sahiptir. Erkeklerde belirgin olarak kuyruk kıvrık bir görünümdedir. Uçma tüyleri koyu renktedir. Erkek ve dişide ikincil uçma tüyleri (aynası) mavimsidir ve her iki yanında belirgin beyaz renkte bir şerit mevcuttur. Kuyruk tüyleri beyaz, kuyruk alt ve üst tüyleri siyahtır. Dişi genel anlamda boz bir renge ve turuncumsu bir gagaya sahiptir.
Tüm Avrupa, Asya ve Amerika kıtalarında yaşamaktadır. Ülkemizde yerlidir, ancak kuzeyden kışlamak için gelenlerde çoktur. Tüm Türkiye'de gözlenmektedir, ancak Orta Anadolu'daki sulak alanlarda daha yaygındır. Kışın ülkemizde iç göllerin yanında, deniz kıyısında ve lagünlerde de gözlenmektedir.
Tek eşlidirler. Ülkemizde tatlı, hafif tuzlu göller ve sazlıklı durgun göllerde gözlenmekte ve üremektedir. Şubat sonu-mart aylarında eş tutmaya başlayan yeşilbaş, nisan-mayıs aylarında yuva yapmaya başlamaktadır. Yuvayı suyun dışında toprağa yapar. Yuva, göllerin çevresinde yüksek otlar, ekin tarlaları, sık çalılıklar arasında, bazen kovuklarda olmaktadır. Tercihan daha çok suya yakın kamış ve su bitkileri ile gizlenmiş bir yeri seçer. Yuva tüylerle, kuru otlarla ve ince dallarla döşelidir.Yaklaşık 9-13 yumurta bırakırlar. Yavrular yuvadan 50-60 gün sonra uçarlar. Gagaları süzgeç vazifesi görmektedir.Besinleri : tohumlar,meyve ve bitkiler ile böcek, sucul omurgasızlardır.
Ördek de diğer göçmen kuşlar gibi kış başlangıcında Kuzey Avrupa, Balkanlar ve Rusya'dan yurdumuza gelir, kışı yurdumuzda geçirir, baharda yavrular ve daha sonra tekrar kuzeye serin ülkelere geri göç eder.
Yurdumuzda yaklaşık yirmi çeşit üzerinde ördek cinsi tespit edilmiştir. Bunların bir kısmının avı tamamen yasaktır. Ördek avını meskun mahallerden uzak her türlü göl, gölet, deniz, su kanalları, su birikintileri, sazlık alanlarda yapmak mümkündür. Ağır kış şartlarında ördek meskun mahallere daha çok yaklaşabilir. Önemli olan önce ördek avını nerede rahatça yapabileceğinizi tespit etmektir. Özellikle, sabah ve akşam avları için ördeklerin göl-kara-göl güzergahına yakın geçtikleri noktaları bulmak ve oralarda beklemek, gündüzleri ise, sazlıklar arasında bot veya kasık çizmesi ile dolaşarak parlama avı yani ördeğe sessizce yaklaşıp daha sonra havalandığında ateş etmek, veya mühre denilen plastik ördeklerden gölün içinde açık alanlara belli bir düzen dahilinde dizerek yukarıdan geçen ördeklerin ilgisini çekmek suretiyle yapılır.
Mühre avında gizlenmek için etraftaki sazlıklar veya kamuflaj ağlar kullanılır. Ayrıca ördek düdüğü kullanmak daha fazla çekicilik sağlar.
Ördek avı için tavsiye edilecek tüfek çeşitleri yarı otomatik veya süperpoze olup 71 veya 76 cm. namlulu olması gerekir. Ancak parlama avı için daha kısa namlulu açık şoklu tüfek kullanılabilir. 12 kalibre yarı otomatik tüfek kullanacaksanız ful şok takmanız gerekir. Süperpozeyi tercih etseniz de yine şoklar full-full / fuIl-mod. olmalıdır. 12 kalibre için de tavsiye edilen fişek ise, parlama ayında 32-36 gr. 5-7 no. fişek mühre ayında 32-36 gr. 6-7 no. fişek, geçit aylarında 3-5 no. fişektir. Fişeğin gramajını artırmak saçma adedini artırarak bir avantaj olarak görünüyorsa da fişeği hantallaştırmaktadır. Yani fişeğin sürati azalmaktadır, düşük saçma gramajlı ancak barut hakkı fazla olan fişek yüksek geçen ördekte daha iyi netice verir. Hatta Kettner firmasının özel ördek fişekleri 24 gr.dır. Ördeğin, bıldırcın ve çulluk gibi kuşlara nazaran çok hızlı bir hayvan olduğu, vücudunun yağ ve kalın tüy tabakasıyla kaplı olması ördeğe diğer kuşlara nazaran daha dayanıklılık sağlamaktadır. Düşük süratli saçma ördeğe tam olarak işlememektedir.
Ördek avı, kış aylarında olması nedeniyle kalın ve özel giyim gerektirir. Öncelikle içinize yün fanila veya uzun kilot giymelisiniz. Havanın durumuna göre muhtelif kazak ve gömleklerin üstüne av yeleğinizi ve en üste tercihen kamuflaj veya saz rengi parka, altınıza normal pantolon veya su geçirmez özel pantolon giymelisiniz. Çizmeniz yüksek konçlu ve kaliteli kauçuktan olmalı, eğer yürüyüş avı değil de bekleme avı yapıyorsanız veya sandal içindeyseniz, çizmeleriniz en aşağı bir hatta iki numara büyük olmalı ki fazlaca yün çorap giyilebilsin ve arada hava boşluğu kalsın. Ancak günümüzde ayağı sıcak tutmak için bir çok değişik, özel malzemelerden imal edilmiş çoraplar, içlikler ve -40~C'ye kadar dayanıklı botlar mevcuttur. Tabii tüm bu tür malzemeler size ekstra maddi külfet getirecektir.
Ördek avı ve kaz avı en çok teçhizat gerektiren aylardır. Tüm giyiminize ilave olarak av çantanızda mutlaka yedek çorap, pantolon ve eldiven bulundurunuz. Herhangi bir suya düşme veya ıslanma hallerinde hayatımız bu yedek malzemeye bağlıdır. Hiç kimse arkadaşının yedek malzemesine bel bağlamamalıdır. Av bıçağınızın dışında el feneri, düdük, pusula, 5-6 metre sağlam bir ip, küçük bir şişe içinde ispirto, kuş askısı, ördek düdüğü, çakmak ve kış aylarında her zaman küçük bir baltayı av çantanızda bulundurmanızda fayda vardır. Burada önemli olan nokta beklenmedik bir soğuk hava veya ıslanma durumunda ateş yakmayı sağlamaktır. Ördek avlarında yine yanımızda birden fazla yün bere ve şapka bulundurunuz. Hatta çok soğuk havalar için sadece gözleri açıkta bırakan yün berelerden taşıyınız. Çok kalın deri eldivenler yerine 2-3 adet ince yün eldiven taşırsanız, daha rahat atış yapar ıslandıkça kuru eldiven kullanırsınız. Ördek, sürati 100 km yi geçebilen bir kuştur. Parlama ve mühre aylarında ördeğin tam üstüne atış yapmanız yeterlidir. Geçit yapan bir ördeğe atış yapacaksanız, size olan uzaklığı göz önüne alarak makul bir önleme vermeniz şarttır.
Diğer bir nokta da atış sırasında heyecanlanmadan ördeğin iyice yaklaşmasını beklemek ki bu da ördeğin cinsini seçecek veya renklerini görecek kadar yaklaşmasıdır. Siyah olarak gördüğünüz her kuş en aşağı sizden 60-70 metre uzaktadır. Ördek size yaklaşana kadar kesinlikle hareket etmeyin ve gözlerinizi ördeğe dikerek seyretmeyin. Çünkü gözleriniz ördek tarafından yansıtıcı ayna gibi görülecektir. Hiçbir zaman buz tutmuş göl üzerinde yürümeye kalkışmayın. Çok soğuk kış şartlarında ördek kendini buz tutmamış neresini bulursa, oraya atar. Bu durumlarda ördeğin gidebileceği çok fazla adres olmadığı için bulması ve vurması kolaydır.

Kaynak:

Avcının Temel Eğitim Kitabı

KEKLİK

KEKLİK

Orta büyüklükte, güzel görünüşlü, çok tanınan ve sevilen bir av kuşudur. Erkek ve dişisinin görünümleri aynı olmasına rağmen erkek biraz daha büyüktür. Başın üzeri açık kurşuni, alın daha açık renklidir. Burun kısmından başlayan, göz ve kulaktan geçerek boynun iki yanından inen ve gerdanın altında birleşen siyah bir kolye başını süsler. Gerdan krem rengi, kirli beyazdır. Kulak tüyleri kahverengidir. Göğüs açık külrengi, karın kısmı koyu krem veya çok açık kahverengi-beyazdır. Ense ve sırtı erguvani gri-kahverengidir. Omuz örtü tüyleri daha parlak morumsu, üzeri açık renk lekeli ve harelidir. Gövdenin yanlarında kanatları saklayan uzun koyu renkli tüyler enine siyah, beyaz bantlı, uçları kızıl kahverengidir. Kanatları kapalı durduğunda bu tüyler siyah, beyaz ve kahverengi 9-10 şerit oluştururlar. Kuyruk altı önü tüyleri kiremit rengidir. Gaga kalınca, üst gaga hafif kıvrıktır. Gaga, göz çevresi ve ayaklar kırmızıdır. Erkeklerin ayağında mahmuz tabir edilen kıkırdaksı bir çıkıntı bulunur. Yaşama ortamlarına göre renkleri daha açık veya koyu, büyüklükleri de farklı olabilir. Boyları 33 cm.dir. Sert ve seri kanat vuruşlarıyla uçar. Kuvvetli bir kanat vuruşu ile havalanır. Biraz yükseldikten sonra kanat gererek ve arasıra çırparak düz uçuşa geçer. Sabah ve akşam üstleri ve sürü dağıldığında toplamak için öterler. Erkeklerin sesi tok, dişilerin ise daha incedir. Palazlar yerde çok hızlı yürürler.
Çok yağış olmayan, yarı kurak ve kurak bölgelerde, çalı ve otlarla kaplı yamaçlar, vadiler ve tepelerde, ekili alanlar ve bağlar çevresindeki kayalı, taşlı arazilerde sürüler halinde yaşarlar. Bazen birkaç aile birleşerek 30-50 hatta 100'lük sürüler oluştururlar. Kışın bitmesi ile beraber çift çift ayrılarak eşleşirler. Dişiler çalılar arasında, kaya diplerinde gizli yerlerde toprakta basit bir yuva yapar ve 12-16 yumurta yumurtlar. Kuluçka süresi 24 gündür. İki haftalık yavrular palaz tüylerini düzmeye başlayınca ilk kısa uçuşlarını yaparlar. İlk dört hafta sadece böcekler, kurtlar, larvalar ve karınca yumurtaları ile beslenirler. Besinlerini taneler, tohumlar, körpe filizler, tomurcuklar ve böcekler oluşturur. Yurdumuzda Karadeniz sahillerinin çok yağışlı sık ormanları ile Marmara, Ege ve Akdeniz bölgesindeki düz ovalar dışında her tarafta, dağların 2800 m. yüksekliklerine kadar rastlanır. Yerli kuştur. Bazı bölgelerde, özellikle Doğu Anadolu'da birkaç yüz km.lik göçler yaparlar. Kışı daha ılıman bölgelerde, az kar tutan vadilerde geçirmek için yaptıkları bu göçe "sökün" denir.
Ülkemizde yaygın olarak bulunan kınalı keklik avı, yerden havalanan av kuşları içinde avı hemen hemen en zevkli olanıdır. Kalkışı sırasında kısa kanatlarını çok seri vurarak havalanması, çok uzaklardan kalkışı ve süzülerek uçması gece avcıların rüyalarını süsler.
Keklik yerli av kuşudur. Kayalık ve sarp arazileri kendisine mekan tutar. Mevsimlere göre arazinin değişik yönlerinde bulunabilir. Özellikle Doğu ve Güneydoğuda kışın sert geçtiği yerlerde 80-100 km. mesafeli göçler yapabilir. Dolayısıyla ile keklik avcılığında birinci prensip, öncelikle o yörede hayvanın bulunup bulunmadığını tespit etmektir. Var ise, şimdi dikkat etmemiz gereken iki önemli faktör vardır. 1- Mevsim 2- Yayılacağı arazinin bitki örtüsü ve su imkanıdır.
Mevsim faktörünü göz önüne alırsak hayvan, soğuk günlerde arazinin Güney kısımlarında, sıcak günlerde su başlarında ve yüksek kayalık alanlarda bulunur. Bu mantık çerçevesinde ekim ayında arazinin her yönünde anızlarda yayılan keklik, aralık ayında arazinin güneyinde ve tohumun yeni atıldığı tarlalarda bulunabilir. Dolayısıyla avcılar arasında yaygın bir deyiş olan "Hayvan gibi düşünemeyen hayvan avlayamaz." sözünü hiç aklımızdan çıkarmamamız gerekmektedir. Hayvan hava şartları sıcaksa serine, aşırı soğuksa sıcak bölgelere sığınmaktadır. Sonbaharda su ihtiyacı kış aylarına göre daha çok olacağı için su başlarını tercih etmesi iç güdülerinin tabii sonucudur. Keklik günde en az iki kere yaylıma çıkar. ilki günün ilk ışıklarıyla başlar, diğeri gün batımı öncesidir. Bunlardan çıkaracağımız sonuç günün hangi saatinde hayvanın nerede olabileceğini bilmektir.
Yurdumuzda keklik avı köpekli veya köpeksiz yapılabilir. Keklik geceyi hemen hemen arazinin en yüksek noktasında geçirir. Havanın soğuk ve rüzgarlı veya yağışlı olması halinde dere yataklarını veya yoğun kayalıkları tercih eder. Dolayısıyla av sırasında tabiat şartları titizlikle gözlenmeli ve yukarıdaki bilgiler çerçevesinde avlanılmalıdır.
15 veya 20 adet civarındaki sayılar içinde sürüler halinde yaşayan keklik alaylarına "Bozulmamış alay" tabir edilir. Av sahasına giren avcının ilk işi kalkan keklik alayının sayısını öğrenmek olmalıdır. Vuruş yapsa da avını yerden almadan önce kekliklerin gittiği istikameti ve sayılarını belleğine kazımalıdır. Avına, keklik sürüsünün gidiş istikametinde devam eden avcı, ilk seferde 15 keklik kalktığını ve bunlardan birini avladığı bildiği için önün de minimum 14 keklik olduğunu da bu suretle bilecektir.
Örneğin; 10-15 dakikalık bir kovalamacadan sonra atış menzilinin dışından 9 keklik kalksa yine o civarda 5 adet "pıskın" keklik olduğunu ancak bu suretle hesaplayabilecek ve bu yöntem sayesinde her an bir keklik kalkacağını hesap ederek atışa hazırlıklı olabilecektir.
Dikkat edilmesi gereken önemli bir husus da vurduğu kekliğin düştüğü yeri belleğine o anda kazımasıdır. Her hangi bir yanlışlığa mahal vermemek için atış yaptığı noktadan hareket etmeden önce o noktaya şapkasını bırakması avcı için bir avantajdır. Vurduğu kekliği bulamadığı takdirde ilk atış noktasına dönmek suretiyle atış anını tekrar doğru olarak hatırlama imkanına kavuşmuş olur. Kekliğin tahminen düştüğü noktadaki tüy kalıntıları bizim için önemli bir izdir. Yaralı keklik büyük bir çoğunlukla arazinin yapısına göre aşağılara doğru kayar ve önüne ilk çıkan sık bir çalılığa veya kaya dibine girer.
Kınalı keklik, avcının önünden ilk kalktığı zaman çoğunlukla arazinin inişine doğru uçsa da bir süre sonra yine yürüyerek tekrar bulunduğu arazinin tepe noktalarına çıkacaktır. Bu onun tabii davranışıdır. Buna "keklik tarıyor" şeklinde tabir edilir. 15-20 adetlik bir keklik alayı avlanmak suretiyle dağıtılsa bile aradan geçen yarım saatlik bir sessizlik sonunda dağılan hayvanların öterek birbirini çağırmak suretiyle tekrar bir araya geldiği görülür. Dolayısıyla keklikleri kaybeden bir avcı bir müddet sessizliğini kurursa toplanmak için öten kekliklerin seslerinden onların nerede olduğunu yeniden kolayca bulabilir.
Keklik avı için önerilen ideal tüfek 12 kalibredir. Bu çifte, süperpoze veya yarım otomatik bir silah olabilir. Tercih edilen namlu uzunluğu 68-71 cm.'dir. Çok şoklu bir silah kullanıldığı zaman avın açıldığı ilk ayda 1/2 şoku tercih etmemiz gerekirken Aralık ayında tam şoklu bir silah, keklik avının amacına daha uygundur. Bundan amaç avın açıldığı ilk zamanlarda hayvanın yakından kalkacağı, daha sonraları ise yılgın ve güçlü olacağı varsayımından yola çıkarak yapılan bir tercihtir. Bu tercih avcının zaman içinde edindiği tecrübeler doğrultusunda değişkenlik gösterebilir. Bu konuda tek bir doğru yoktur.
Keklik için tercih edilen fişek numarası 7'dir. Yakın mesafelerdeki atışlarda 10 numara saçma aynı işlevi görecektir. Saçma numarası küçüldükçe dezavantajın yaşanacağı bilinmelidir. 32-36 gr. dolular bu av için yeterlidir.
Kınalı keklik ayında iyi bir yürüyüş botu işin en Önemli parçasıdır. Bu ayda avcı yürüyebildiği kadar şanslıdır. Bu ava denenmemiş bir ayakkabı ile asla başlanmamalıdır.Yürüyüş temposunun hızlı olacağı gerçeğinden yola çıkarak terlemelere karşı pamuklu giysiler tercih edilmelidir. Soğuk havalarda vücudun üst kısmı için yünlüler uygundur. ince bir yağmurluğun bel çantasında taşınmasında fayda vardır.

Kaynak:

Avcının Temel Eğitim Kitabı

ORMAN ÇULLUĞU

ORMAN ÇULLUĞU

Çil iriliğinde kuru yaprak renginde, sakin bir orman kuşudur. Erginlerde alın ve yanaklar açık gri kahverengi, gerdan beyaz, tepe koyu kahverengi ve enine açık pas rengi bantlıdır. Gagadan başlayıp gözden kulağa kadar uzanan ve yanak altından geçen iki koyu şerit yanakları süsler. Sırtı ve kanatları kestane rengi, üzeri koyu Lekeli, kanatlar ve kuyruk tüyleri enine koyu renk bantlıdır. Göğüs, karın ve kuyruk altı açık gri kahverengi, enine koyu renk ince şeritlidir. Boynu ve kuyruğu kısa, gövdesi dolgunca olduğundan uçarken küt bir görünüşü vardır. Gagası uzun ve yumuşak, dip kısmı et rengi, diğer tarafı gri kahverengidir. Ayaklar kısa ve et rengidir. Boyu 34 cm.dir. Genellikle sessizdir.
Genellikle rutubetli, derin ve yumuşak topraklı, içinde çayırlar, sulak alanlar bulunan yapraklı ormanlarda yaşar. Dişiler kök diplerinde, çalılar arasında toprağı çukurlaştırıp içine yosun, kuru ot ve yaprak döşeyerek hazırladığı yuvaya 4 yumurta yumurtlar. Kuluçka süresi 18-19 gündür. Yavrular 4-5 haftada uçarlar. Çulluklar gagasını yumuşak toprağa, sığır pisliklerine ve çamurlara sokarak uzun diliyle küçük kurtçukları, aryaları, tel kurtlarını bulup beslenirler. Yurdumuzda Trakya, Marmara, Karadeniz, Ege ve Akdeniz bölgeleri ormanlarında kış göçmeni olarak bulunur. Kuzeydoğu ormanlarında az sayıda kuluçkaya yattığı sanılmaktadır.Orta, Doğu ve Güneydoğu Anadolu'nun ormansız alanlarında rastlanmaz.Yurdumuz dışında orta doğu ve kuzey Avrupa da Rusya da kuluçkaya yatar. Güney Avrupa, Kuzey Afrika ve Orta doğudaki nehir boyu ormanlık, ağaçlık yerlerde kışı geçirirler.
Havaların soğumaya başlamasıyla çulluk, Kuzey Avrupa ülkelerinden, Rusya'dan ve Balkanlar'dan yurdumuza doğru göçe başlar. Çulluğun ilk görüldüğü günler ekim ortalarına rastlar, ama asıl kuş, ekim sonu ile kasım ayı içinde önce Trakya ve Karadeniz'in kıyılarına yakın yerlerde kendini gösterir.
Çulluk daha sonraları Güney bölgelere doğru inmeye başlar. Eğer çulluğun ilk geldiği dönemler kuzey sahilleri yağışlı ve sert olmazsa kuşlar uzun zaman bölgede kalabilir. Aksi takdirde çok çabuk Güneye göç ederler. Bunun da nedeni çulluğun solucan ve böcekleri nemli toprakta aramasıdır. İç Anadolu'da çulluk pek fazla rağbet edilen ve bilinen bir av olmamakla beraber, kışın çok soğuklarda nehirlerin dar vadilerden geçtiği alanlarda nehir kenarlarında bol miktarda çulluğa rastlamak mümkündür. Hatta köpek dahi kullanmadan zevkli bir çulluk avı yapabilirsiniz.
Kaynak:

Avcının Temel Eğitim Kitabı

av kuşları - bıldırcın

BILDIRCIN

Sülüngillerin en küçüğüdür. Genelde erkek ve dişi aynı görünüştedir. Erkekler gerdanlarındaki koyu lekeden ayırt edilebilirler. Erginlerde baş açık boz kahverengidir. Gaga dibi ve alından başlayan koyu ince şeritler enseye kadar iner. Sırtı ve kuyruğu boz kahverengi, üzeri boyuna sarı çizgili ve koyu lekelidir. Kanatlar ve kanat örtü tüyleri ise enine sarı çizgilidir. Göğsü sarı kahverengi ve koyu benekli, karın kısmı kirli beyaz, krem rengidir. Kanatları örten yan tüyler kahverengi, boyuna sarı çizgili, üzerleri koyu kahverengi lekelidir. Gaga gri-boz, ayaklar kirli sarı renklidir. Hızlı kanat çarpışları ile alçaktan uçar. Uzak mesafeye gitmez, konacağına yakın kanat süzer ve kanat çırparak konar. Boyu 18 cm.dir.
Yurdumuzda rastlanan bıldırcınların bir bölümü yaz göçmeni, bir bölümü de geçit kuşudur. İlkbaharda yurdumuza gelen bıldırcınlar Marmara ve Egenin yüksek yerlerindeki yaylalar ve tarlalarda Orta ve Doğu Anadolu'da ekin tarlaları, otlaklar ve yaylalarda yuvalanırlar. Toprağı hafifçe eşerek açtığı ve birkaç kuru otla döşendiği yuvaya esmer, siyah benekli 8-14 yumurta yumurtlar, kuluçkada dişi 18-20 gün yatar. Yavrular 2 haftada uçar, 6 hafta sonra olgunlaşır ve ağustos sonu eylül başında Güneye göç edecek hale gelirler. Özellikle eylül, ekim aylarında Karadeniz, Marmara ve Trakya bölgelerinde rastlanan bıldırcınlar geçit kuşudur. Romanya, Ukrayna ve Kırım ovalarında kuluçkaya yatan bu kuşlar sonbaharda yurdumuz üzerinden güneye geçer. Bir kısmı da Akdeniz ve Güney Ege'deki ovalarda kışı geçirirler. Bıldırcınlar ekin tarlalarında, kuru kısa otluklarda, meralarda yaşarlar. Keklikler gibi sürü halinde bulunmazlar, tek veya birkaçı bir arada gezerler. Ekin taneleri, ot tohumları, bitkilerin körpe kısımları ile beslenirler. Yavrular ilk 4 hafta böcek, kurt, tırtıl, karınca yumurtası ile beslenir. Yurdumuz dışında bütün Kuzey yarım küresinde bulunur. Kış Orta Afrika'da geçirirler.
Kaynak:

Avcının Temel Eğitim Kitabı

ülkemizde bulunan av kuşları

KINALI KEKLİK Aşırı avlanma yüzünden sayıları azalan bu hayvanlar küçük meyvelerle,tohumlarla ve boceklerle beslenir. Otluk kayalık gibi açık arazilerde bulunur.

BILDIRCIN Çayır,tarla,bozkır ve özellikle gündöndü,buğday tarlalarında görülür. Çokhızlı yürüyen bu hayvanlar uçmaktan ziyade yürümeyi tercih eder havalandığı zaman gürültülü ve alçaktan gider.
TAHTALI Güvercinler arasında enbüyük olanıdır, ormanlık ağaçlık yerlerde yaşar tohumlarla beslanir.

BAĞIRTLAK Bozkır ve onun gibi kuru arazilerde yaşar sürü halinde gezerler kanadının altındaki beyaz tüylerden ve sivri kısa kuruğundan tanınır Anadoluda yılboyu görülür.
KARA TAVUK Erkek kara tavuk simsiyah tüyleri ve sarı gagası ile kesinlikle başka türlerle karıştırılmaz. Yavruları kısa zamanda büyür ve topraktan solucan avlamaya başlar.

ALAKARGA Bütün yıl orman koru ve benzeri ağaçlık alanlarda yaşar yerdeyken dev bir serçe gibi zıplayarak yürür.	.
SIĞIRCIK Çoğunlukla insanlara yakın yerlerde yaşar yurdun hemen her yerinde görülür. Çok iyi taklitçidir kışın büyük guruplar oluşturarak korularda ve sazlıklarda geceler.

TEPELİ TOYGAR Tepesindeki uzun tüyleriyle tarla kuşundan ayırılır. İnsana yakın yerlerde,ekili arazide,bozkırda yaşar.
ARI KUŞU Bazı yörelerde yağmur kuşu'da denen bu hayvan ismini arılarla ve böceklerle beslenmesinden alır. Tellerde ve direklerde tünemiş olarak görülebilir. Açıklık yerlerde bulunur toprak oyuklarında yuvalanır,kışı güney ülkelerinde geçirir. SARIASMA Dişisinin yeşilimsi bir rengi vardır,erkeğin flüte benzer bir ötüşü vardır. Ağaçlık alanlarda bulunur ağaçların arasına çok iyi saklandığından kolay kolay görülmez. ÇULLUK Nemli ormanlarda özellikle dibi çamur olan açıklık alanlarda bulunur. Su çulluğuna göre daha ağır ve uçuşu daha yavaştır. Havalandığı zaman 100-200 m ileriye konar. ÜVEYİK Genellikle 2li, 3lü gibi küçük guruplar halinde korularda ve meyve bahçelerinde görülürler, kumruya benzer kumrudan kuyruğundaki ve boynundaki beyaz halkalardan ayırt edilir. Ağaçlara yuvalanırlar. KAYA GÜVERCİNİ Kuyruk sokumundaki beyaz leke ile normal güvercinden ayırt edilir, kayalık yamaçlarda ve dağlık bölgelerde bulunur, kaya oyuklarında yuvalanır. MEZGELDEK Açıklık alanlarda ve tarlalarda yaşar bu hayvanları yıl boyunca Trakyada bulabilirsiniz. Batı Anadolu'da ise sadece göç zamanında görülür. TURNA Sulak alanlarda ve bataklıklarda yaşar tohum ile beslenir. Orta Anadoluda bataklıklarda ürer göç mevsimlerinde V şeklinde toplanarak göç ederler. TOY Uçan kuşların en irisidir erkeklerinde beyaz bıyık vardır ve dişilerinden çokdaha büyüktürler, Yılboyunca tarlalarda ve açık arazilerde rastlamanız mümkündür. Erkekleri yaklaşık 15 kg gelir KIZ KUŞU Bataklık,çayır ve sulak arazilerde bulunur. Sonbaharda kalabalık sürüler oluşturur. yurdumuzun her yerinde yıl boyunca görülür. BOĞMAKLI TOYGAR Göğüsündeki siyahlık ve kıanadındaki beyaz çizgiler ile diğer toygar ve tarla kuşlarından ayrılır. Yuvasını yerde yapar,kurak yerlerde tarlalarda bozkırlarda bulunur.